مردم  روستا ی ظفرقند  از دیر باز با توجه به در اختیار داشتن زمان و مقدار آرد موجود و امکانات  انجام پخت نان وجود داشته است ،  حالت های گوناگونی برای انجام این امر بکار برده اند که یکی از نوع نان کماج است در دیگر شهر ها و روستاها به شکلهای دیگری از نان کماج گفته می شود که بعضی از آنها نوع پختی مشابه دارند و برخی به گونه های دیگری است  

برای پخت نان کماج  ابتدا  خمیر را تهیه نموده و به مدت  دو تا سه ساعت می ماند تا خمیر عمل بیاید

مایه خمیر معمولا مقداری از خمیر  است که سری قبل با آن نان پخته و آن را لای سفره آرد نگهداری تا ترشیده  شود و به عنوان مایه  در خمیر بعدی استفاده نمایند( کاری که آلان جوش شیرین می کند اما آن کجا و ....)

برای چوپانان و افرادی که امکان پخت نان به شیوه اصولی با امکانات معمول وجود نداشت 

تهیه خمیر :

 مقداری  آب و نمک لازم  داخل ظرف تهیه خمیر  ریخته می شود و مایع خمیر داخل آن حل میگردد و بعد از آن آرد را داخل آن می ریختند و آنرا ورز می دهند تا کاملا مخلوط شده بعد روی آنرا می پوشانندو جای نسبتا گرمی قرار می دهند تا ور بیاید  بعد از عمل آمدن  دو باره یک بار دیگر کمی ورز می دهند که اصتحلاحا دست کشیدن می گویند  برای صحرانشینی و چوپانان و افرادی که دسترسی به  امکانات پخت نان به شیوه اصولی  ندارند  آتشی نسبتا بزرگ فراهم ، و سپس میان آتش آماده شده را باز می کنند و  خمیر تهیه شده در آتش قرار داده و روی آن را هم با آتش می پوشانند  که پس از پخته شدن چیزی شبیه به یک کیک بزرگ در می آید که قورمه و یا خورشت های دیگر را دروسط این کماج آماده قرار داده و نوش جان می کردند