مردم روستای ظفرقند در گذشته زندگی آرام و با لذتی داشتند و برای همه نیاز های روزمره خود اعضای خانواده تلاش می کردند و مواد اولیه و فرآورده محصولات کشاورزی و دامی بدست آمده  را استفاده می کردند بندرت نیاز به تبادل کالا نیز وجود داشت و مایحتاج ایام عید نیز از اقلامی بود که خود  در طول سال جمع آوری کرده بودند و این اقلام با توجه به سطح زندگی فرد که برابر آن سطح زندگی هم نیاز وجود داشت ، اندازه گیری می شد  بعضی از این اقلام از گندم بود که با شادانه مخلوط شده و بو داده و نمک زده ،  گندم شیرین شده ، بادام بو داده با پوست و بدون پوست ، خشکه زردآلو ، قیصی ، هلو ، آلبالو ، انجیر  ، عناب ، کشمش ،سنجد، مغز بادام نخ شده و انار که  آن را با دقت در زمان خودش از درخت چیده و درگودالی که در زمین حفر می کردند و در مابین  علف ذرت خشک  قرار داده و خاک بر روی آن می ریختند و یا در مابین گاه قرار داده  تا سالم بماند و در سر سفره عید  می آوردند پس از  تحویل سال نو اول شروع به دیدار بزرگان خانواده کرده و سپس کوچکتر ها و بعد بزرگان محل  که معمولا  آنها هم به نسبت فامیل بودن و نزدیکی اولویت خاص خود را داشت و همچنین بازدید افراد  ذیگر روستا .

همدلی و خلوص و سادگی در رفت و آمد ها برای همه آرامش خاصی را بوجود می آورد که از اهم علل آن یکسان بودن نوع کسب و کار و میزان تلاش تقریبا مشابه برای عملکرد روزانه روستا بود  پوشیدن البسه ای که از الیاف طبیعی خود روستا تهیه و با روش همسان ریسیده و بافته شده بود و یا کلاه نمدی و همچنین ساخت منزل و امکانات دیگر  باعث عدم برتری خاص نسبت به یکدیگر می گردید.  اطلاع از نوع زندگی کردن افراد برای همه روستا خود از دیگر عوامل راحتی برخورد های اجتماعی بحساب می امد.