|
|
|
|
|
تعاون و همکاری در ظفرقند در گذشته ظفرقند، تقریبا همه افراد در سطوح مختلف و سنین و جنسیت ها با هم کار می کردند : خانم ها که وظیفه نگهداری ازخانه ، دام و طیور داخل خانه را عهده دار بودند صبح از بدو طلوع آفتاب با زنان دیگر هم وعده شده و به دشت می رفتند که این کار حدود 2 ساعت زمان می برد و علوفه مورد نیاز را چیده و جمع آوری نموده و به منزل می آوردند خانمها بعد از نماز صبح و دسته جمعی بدلیل اینکه در آن زمان آب لوله کشی نبود برای تامین آب مصرف خوراکی با کوزه های سفالی به چشمه (بالاترین نقطه خروج آب ) می رفتند و آب می اوردند مقدار شیر حاصل از گوسفندان منزل یک خانوار را دریک محله به منزل یک نفر از زنان محل برده و طبق پیمانه تحویل می دادند و این عمل نوبتی به گردش در می آمد و در روزی که فرد نوبتش بود مقدار شیر قابل توجهی بدست می آورد و عملکرد بهتری داشت که یا تبدیل به ماست می شد و یا پنیر و ... کندن زمین : مردان یک محل با هم هم وعده شده و همه با هم زمین یک نفر را می کندند {شخم زدن با بیل} و این روش بصورت گردشی بین آنان برای تمام کارها از جمله کاشت و برداشت محصول نیز انجام می شد. دختران برای اموری مانند ریسیدن نخ ، جدا کردن پنبه از پنبه دانه ، وش کردن پشم و مو که از گوسفندان گرفته شده بود ، بافتن فرش و بافتنی برای لباس زمستانی خودشان و مشابه آن که امکان آن در خانه بدون تخصص ویژه وجود داشت و همه محله و یا چند نفر در یک مکان جمع شده و به این امور می پرداختند لازم بذکر است درظفرقند زمستان ها همه مردم از زن و مرد در دستشان پیلو ( وسیله تابیدن پشم ،پنبه و مو ) بود که از قبل بصورت کلاف درآورده و همراه خود داشتند تا در همنشینی ها ،شب نشینی ها و هر نوع بیکاری و سرگرمی مشغول تابیدن بودند و یا بافتنی در دست درحال بافتن لباس ، شال و جوراب و ... بودند |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند ۱۳۹۱ساعت 21:40 توسط م .ا .ظفرقندی
|
|
||